OpgroeiGids

OpgroeiGids, het sociale netwerk voor ouders, opvoeders en onderwijs. Hier vind je alles over ouderschap, opvoeding, onderwijs en nog veel meer!

Aanmelden

OpgroeiBlog

Kun je niet vinden wat jou bezig houdt, neem dan een kijkje op ons forum en start een discussie. Onze deskundigen zullen z.s.m. antwoorden!

Eraan werken om te kunnen werken

Moeder en chronisch ziek

 Dit is een schokkend, persoonlijk en kwetsbaar verhaal. Over beschadigingen en beschadigd zijn.

Traumatisch begin

Ik heb veel meegemaakt als jong meisje. Traumatische dingen. En door de omstandigheden thuis en in mijn netwerk, heb ik van jongs af aan al heel erg aan mezelf moeten bouwen. Ik probeerde altijd wel aansluiting te zoeken bij verenigingen en clubjes, maar nooit écht gevonden. Ik voelde me al heel jong heel eenzaam.

Daarnaast ben ik zelf vroeger vaak gepest, heb ik thuis behoorlijk wat gemist en kreeg ik op jonge leeftijd te maken met misbruik.

Omdat ik er alleen voor stond stopte ik alles weg, omdat ik niet wist hoe ik ermee om moest gaan. Ik ontwikkelde psychische stoornissen en ben ook echt een poosje verknipt geweest. Op een gegeven moment kon ik niet meer. Ik woonde samen met een goede vriendin, werkte, ging vaak naar de kerk en op een dag stortte ik in. Ik bezweek onder alle lasten van vroeger. En alles wat ik als jong meisje had moeten leren maar nooit geleerd heb. Ik bezweek. Ik ben toen in de ziektewet gekomen.

Kinderwens

Ik ben heel hard aan mezelf gaan werken. Eigenlijk ging die knop pas om toen er net op tijd ingegrepen werd toen ik er een eind aan wilde maken. Ik pakte alle hulp aan die ik maar krijgen kon. Realiseerde me dat als ik niet alles op alles zou zetten, ik het alsnog niet zou overleven. Ik ging in de schuldsanering, kreeg psychologische hulp en hulp bij praktische dingen zoals huishouden, koken en zelfzorg. En zelfs een maagverkleining voor mijn lichamelijke gezondheid. Hele belangrijke basisvaardigheden. Ik heb hard gewerkt met één doel voor ogen: een stabiel leven om een kindje te kunnen verwelkomen. Het duurde lang en heb vaak gedacht alsnog de handdoek in de ring te gooien. Maar dat kindje dan?

Toch weer door gevochten, toch weer volgehouden.

De kroon op mijn werk

Toen ik een paar dagen na de bevalling thuis op bed lag, huid op huid met mijn zoon, drong het pas écht door: hij is hier! De reden waarom ik heb volgehouden. Degene die me op de been hield. Na een zware weg, was hij er. En alle overwinningen zag ik als een film langs mijn ogen trekken. Mijn jeugd, mijn eenzaamheid. De ruzies met mijn ouders en zusje. De verwaarlozing van mezelf. Het trauma. Álles kwam langs. En toen keek ik naar mijn zoon. Ergens is hij mijn redding geweest. De beloning van mijn harde werk. En ik heb het zeker niet alleen gedaan! Zoveel hulpverleners, en de grootste van allemaal: God. Zonder God was ik nooit zo ver gekomen als ik gekomen ben.

Sinds dat emotionele moment, dat diepe besef dat ik mijn zoon in mijn armen had. Dat mijn zoon niet langer een toekomstvisie was, een houvast… hij is hier! Sindsdien noem ik hem 'de kroon op mijn werk'.

Chronisch ziek

Helaas bleef het niet zo mooi en leuk. Een half jaar na de bevalling kreeg ik de diagnose fibromyalgie. Pijnen uit mijn jeugd werden eindelijk erkend en uitgelegd. Maar het nadeel: het is chronisch. Het is een ziekte waar je nooit vanaf komt. Na lang aanmodderen ga ik in het nieuwe jaar een traject starten om ermee om te leren gaan. Om grenzen te leren ontdekken, te verleggen. En om balans te vinden in actie en ontspanning.

Afhankelijk zijn is een deuk in je eigenwaarde

Ik zit inmiddels al 12 jaar thuis. Niet in staat om te werken. Wat zou ik graag mee willen draaien in de maatschappij. Wat zou ik graag de sociale contacten hebben en de voldoening dat je iets bereikt. En natuurlijk niet afhankelijk zijn van een uitkering. Niet bij de gemeente hoeven aankloppen als je koelkast stuk is. Begrijp me niet verkeerd: ik ben dankbaar dat die mogelijkheden er zijn. Maar het is elke keer een deuk erbij in je eigenwaarde. Elke keer weer een deuk als je vrienden wat verder weg niet kunt opzoeken vanwege geld.

Ik hoop ik zo sterk word met hulp van het traject dat ik misschien kan denken aan een baan; kan kijken naar wat bij mij past.

Tuurlijk komen er dan andere lasten om de hoek. De last om zelf financieel verantwoordelijk te zijn. Waardoor je niet zo snel op voorzieningen terug kunt vallen. En mijn zoon minder zien, omdat ik moet werken.

Dilemma 

Ik weet niet wat het beste voor een kind is. Werkende ouders die ze minder zien, maar met meer financiële ruimte, lichamelijk en emotioneel sterk.

Of een aanwezige ouder. Die minder kan omdat het er lijfelijk of emotioneel niet inzit. En financieel minder kan. Iedereen weet dat kinderen veel kosten met zich meebrengen. En elke ouder weet zich draaiende te houden door misschien kleding te kopen bij winkels als de Wibra en Zeeman. In plaats van dure merkkleding. Het is duur om een kind op te voeden, maar je kan altijd creatief zijn waardoor je het kan rooien.

Voor beide situaties is wat te zeggen. En het is voor iedereen verschillend. Wat voor mij meespeelt, is dat ik vroeger mijn ouders wel gemist heb. Emotioneel. De oorzaak is niet het werk op zich. Maar ik vraag me af in hoeverre dat meespeelt.

Verlangen

Ik wil graag werken. Heel graag. Voor mezelf. En omdat dat een teken is dat ik versterkt en gegroeid ben. En daarmee ook weet dat ik meer kan geven aan mijn gezin. Mee kunnen stoeien en spelen, uitjes. Oh heerlijk lijkt me dat. Nu kan ik nog geen 5 minuten op de grond zitten om een treinbaan te bouwen. Stoeien doe ik wel, maar elk tegengas doet me zeer. De vermoeidheid waardoor ik het middagslaapje wel nodig heb en mijn zoon inmiddels niet meer. Als ik dans met mijn zoon door de kamer ben ik al afgepeigerd na 2 minuten, en mijn zoon (2) snapt maar niet waarom ik stop. Ik ook niet. Want vind het heerlijk om te dansen. Wat zou ik graag weer sterk zijn. De moeder zijn die ik wil zijn. En werken; meedraaien in de maatschappij.

Als ik kijk naar het komende traject, is mijn zoon opnieuw mijn drijfveer. Niet de enige, wel de grootste.
Even vallen en gewoon weer opstaan?!
8 tips: Meer tijd voor jezelf als moeder

Gerelateerde berichten

 

Reacties

Joyce Faber op zondag 26 november 2017 20:23

Je blog heb ik vanmiddag gelezen en vanavond nog eens. Weet je, in veel opzichten had het mijn verhaal kunnen zijn. Dat is best heftig om te lezen. Maar vergeet niet van tijd tot tijd terug te kijken; je was daar en je stond er, en door alle tegenslagen heen sta jij nog steeds! Je bent moeder, je werkt je door een heleboel verdriet en teleurstelling heen. Samen met onze Vader. Je mag best ook trots op jezelf zijn; you did it!!

Ik hoop dat er een manier voor jou komt dat je kunt doen wat je graag doet; samen dansen, langer dan 2 minuten. Dat je een doorzetter bent heb je al bewezen!

Veel Zegen, kracht en wijsheid!

Je blog heb ik vanmiddag gelezen en vanavond nog eens. Weet je, in veel opzichten had het mijn verhaal kunnen zijn. Dat is best heftig om te lezen. Maar vergeet niet van tijd tot tijd terug te kijken; je was daar en je stond er, en door alle tegenslagen heen sta jij nog steeds! Je bent moeder, je werkt je door een heleboel verdriet en teleurstelling heen. Samen met onze Vader. Je mag best ook trots op jezelf zijn; you did it!! Ik hoop dat er een manier voor jou komt dat je kunt doen wat je graag doet; samen dansen, langer dan 2 minuten. Dat je een doorzetter bent heb je al bewezen! Veel Zegen, kracht en wijsheid!
Karin Schrijver op zondag 26 november 2017 20:45

Hoi Joyce,


Dankjewel voor je reactie. Het spijt me dat het zo herkenbaars. Aan de ene kant hoop ik mensen met mijn verhaal te kunnen helpen. Alleen het pijnlijke daaraan is dat dat vaak betekent dat andere delen uit je verhaal delen.

Ik ben ook heel erg fan van Joyce Meyer. Sterke studies,en pakkende oneliners. Waaronder: im not where im supposed to be, but Thanks God im not where im used to be.

Met terugkijken moet je voorzichtig zijn. Maar inderdaad: kijken naar je groei en vooruitgang, zien wat God doet. Is heel belangrijk. Houdt je hoop en geloof op de been als je het weer moeilijk hebt enzo.

God is goed! En ik heb de hoop en verwachting dat God door dit traject heen gaat werken.

Hoi Joyce, Dankjewel voor je reactie. Het spijt me dat het zo herkenbaars. Aan de ene kant hoop ik mensen met mijn verhaal te kunnen helpen. Alleen het pijnlijke daaraan is dat dat vaak betekent dat andere delen uit je verhaal delen. Ik ben ook heel erg fan van Joyce Meyer. Sterke studies,en pakkende oneliners. Waaronder: im not where im supposed to be, but Thanks God im not where im used to be. Met terugkijken moet je voorzichtig zijn. Maar inderdaad: kijken naar je groei en vooruitgang, zien wat God doet. Is heel belangrijk. Houdt je hoop en geloof op de been als je het weer moeilijk hebt enzo. God is goed! En ik heb de hoop en verwachting dat God door dit traject heen gaat werken.
Karin Schrijver op zondag 26 november 2017 20:44

Hoi Joyce,

Dankjewel voor je reactie. Het spijt me dat het zo herkenbaars. Aan de ene kant hoop ik mensen met mijn verhaal te kunnen helpen. Alleen het pijnlijke daaraan is dat dat vaak betekent dat andere delen uit je verhaal delen.

Ik ben ook heel erg fan van Joyce Meyer. Sterke studies,en pakkende oneliners. Waaronder: im not where im supposed to be, but Thanks God im not where im used to be.

Met terugkijken moet je voorzichtig zijn. Maar inderdaad: kijken naar je groei en vooruitgang, zien wat God doet. Is heel belangrijk. Houdt je hoop en geloof op de been als je het weer moeilijk hebt enzo.

God is goed! En ik heb de hoop en verwachting dat God door dit traject heen gaat werken.

Hoi Joyce, Dankjewel voor je reactie. Het spijt me dat het zo herkenbaars. Aan de ene kant hoop ik mensen met mijn verhaal te kunnen helpen. Alleen het pijnlijke daaraan is dat dat vaak betekent dat andere delen uit je verhaal delen. Ik ben ook heel erg fan van Joyce Meyer. Sterke studies,en pakkende oneliners. Waaronder: im not where im supposed to be, but Thanks God im not where im used to be. Met terugkijken moet je voorzichtig zijn. Maar inderdaad: kijken naar je groei en vooruitgang, zien wat God doet. Is heel belangrijk. Houdt je hoop en geloof op de been als je het weer moeilijk hebt enzo. God is goed! En ik heb de hoop en verwachting dat God door dit traject heen gaat werken.
Joyce Faber op zondag 26 november 2017 20:51

Geen spijt! Het is goed voor jou dat je het deelt! En met terugkijken bedoelde ik inderdaad de groei. Het is goed om groei te zien, zeker op de momenten dat het even zwaar is.

Ik heb veel hulp gehad en ben er veel sterker uitgekomen. Dit wens ik jou ook toe. Dat het heftig is om te lezen, dat is ook omdat ik het erg naar en verdrietig vind om te lezen dat meer door zo'n dal gaan of gegaan zijn.

Geniet van je kindje! Zo wonderlijk, moeder mogen zijn ♡

Geen spijt! Het is goed voor jou dat je het deelt! En met terugkijken bedoelde ik inderdaad de groei. Het is goed om groei te zien, zeker op de momenten dat het even zwaar is. Ik heb veel hulp gehad en ben er veel sterker uitgekomen. Dit wens ik jou ook toe. Dat het heftig is om te lezen, dat is ook omdat ik het erg naar en verdrietig vind om te lezen dat meer door zo'n dal gaan of gegaan zijn. Geniet van je kindje! Zo wonderlijk, moeder mogen zijn ♡
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zondag 17 december 2017
Indien u zich wenst te registreren vul dan aub. de velden voor gebruikersnaam en naam in.

Captcha afbeelding

Nieuwste reviews kinderopvang

Merlijn
 
2.1
"Mijn zoontje van weken er weggehaald want ze zijn totaal..."
Pinkeltje
 
4.8
"Fantastisch kinderdagverblijf met een stel leuke meiden! Mijn kinderen zijn..."
KDV Pluk de Dag
 
4.7
Suus
"Kortom....een geweldig KDV!!! Mijn zoontje heeft t super naar zijn..."
't Hommeltje
 
4.9
esmee
"Elke keer als ik mijn dochter naar het hommeltje breng..."
Kirkels
 
1.0
patricia
"Erg gemaakt zolang de ouders aanwezig zijn, daarna weinig aandacht..."
Baaijens
 
4.5
Dorieke
"Super gastouder voor onze twee kinderen al ruim 2 jaar..."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Elke
"Professioneel en duidelijke communicatie."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Inge
"Onze wensen werden in een persoonlijk gesprek goed in kaart..."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Kato
"Persoonlijk advies en duidelijke communicatie."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Tom
"Dankzij de medewerkers van Snoesje een goede match gevonden met..."
De Peuterpoort
 
4.3
Oma vander Schoot
"Een heerlijke omgeving voor een kind in wording, de knuffel..."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Bart Bakker
"Erg tevreden over het contact. Duidelijke communicatie en afspraken worden..."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Stacey Siemerink
"Ik heb echt een super ervaring met snoesje ben sinds..."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Lieke Golstein
"Zeer tevreden over Gastouderbureau Snoesje. De medewerkers denken met je..."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Herman van Felius
"Wij hebben een erg fijne ervaring met dit bureau. Wij..."
Gastouderbureau Snoesje
 
5.0
Bruce Soares
"Erg tevreden over het contact met Gastouderbureau Snoesje. Duidelijke, snelle..."
De Bosuiltjes 2
 
1.9
Rik
"Geen toezicht op kinderen juffen zijn overspannen gebeurt regelmatig diefstal..."
De Bosuiltjes 2
 
1.0
Lia
"Weet verder niets ben de oma een heel boze en..."
Welkom bij OpgroeiGids! Word nu GRATIS lid en ontvang direct 50 extra spaarpunten.
PSSST...Wist je dat je bij OpgroeiGids kunt sparen voor korting op de leukste uitjes en producten? Schrijf je snel in. Je spaart direct!
Registreer met je sociale account
Geboortedatum
Dag